ΡΟΛΟΪ

Κυριακή 13 Μαρτίου 2011

Μπαίνοντας σε έναν τέτοιο χώρο, δεν ξέρω ποιον χαιρετισμό πρέπει να χρησιμοποιήσω, οι κοινοί χαιρετισμοί όπως καλημέρα, καλησπέρα κ.λ.π. είναι πολύ μικροί σχετικά με το βάρος που μπορεί να αντέξει αυτός ο χώρος, που δεν ξέρω πόσο συνειδητοποιημένα άνοιξες. Αυτό λοιπόν που έχω να πω σαν χαιρετισμό είναι υγεία και ευτυχία που ανήκει σε όλους μας।
Δεν θα σταθώ στα υπέροχα λόγια σου για μένα, γιατί το θεωρώ πολύ εγωιστικό να το κάνω, σε ένα χώρο που η γνώση δεν έχει όρια και όλοι μας είμαστε πολύ μικροί για να διεκδικούμε μερίδα του. Έτσι λοιπόν, δέχομαι την πρόσκληση και θα είμαι εδώ, για να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις μου και την εμπειρία που η ζωή μου χάρισε (μαζί με λίγα βιβλία που πέρασαν από τα χέρια μου) ώστε να βοηθήσω ΑΝ μπορώ, να καλιεργηθεί ο τρόπος σκέψης, όσων επισκεφθούν τον χώρο αυτό, μαζί με εμάς, ώστε να ανακαλύψουν κάποιες αλήθειες που τους αφορούν, ανακαλύπτοντας τον ίδιο τους τον εαυτό, τον ίδιο τους τον χαρακτήρα, τα ίδια τους τα θέλω.

Σάββατο 12 Μαρτίου 2011

Για σένα δάσκαλε...

Εγώ δεν είχα την τύχη να σε έχω δάσκαλο, είχα όμως την τύχη να σε έχω 'δάσκαλο' της ζωής μου... Ομολογώ πως όταν σε πρωτογνώρισα σε αμφισβήτησα πολύ. Εσύ όμως ήσουν προετοιμασμένος και για αυτό. Στην πρώτη μας επαφή, χρειάστηκες μόνο λίγα λεπτά για να διώξεις όλες μου τις αμφιβολίες και να με κερδίσεις. Και από τότε έγινες φίλος. Και ήσουν πάντα εκεί. Για μένα, για τον άντρα μου, για εμάς... Και ήσουν εκεί και στα πιο δύσκολά μας, να μας σηκώνεις όταν πέφταμε..